| Description |
Translation (Rita Seng Mai)
The short story I am going to tell you now is about the animals. Once upon a time, there was a lion, a bear, a fox, and a rabbit. They were living happily. They couldn't save any food to eat. One day, all of them ran out of food. The lion was wicked, so he said, "Three of you, listen to me. I am the king of the animals, aren't I?" Three of them said, "You are right, our king. You are the king of the animals." The lion said, "Very well. We don't eat anything to eat now. I am hungry. Bear, come and smell my mouth." He ordered the bear to smell his mouth. The bear smelled it and said, "My king, you ate all the raw meat, so you have very bad breath." The lion said, "You dare disgrace me! How dare you! How dare you say that my mouth smells bad!" Then he ate the bear. The next day, it was the fox's turn to go to the lion. The lion asked him, "Did you see what happened to your friend Bear?" The fox said, "Yes, my king." The lion said, "Come smell my mouth." The fox thought to himself, "Yesterday, the bear said the lion's mouth smelled bad, so he got eaten. I will lie to the king today." He said, "My king, you eat the raw and rotten meat. But your mouth smells really nice." The lion said, "How could you say a mouth that eats only raw meat smells good? You try to disgrace me!" And he ate the fox. The next day, it was the rabbit's turn. The rabbit was praying hard before that day. God said, "Rabbit, you won't be able to give the best answer to the lion. I will tell you the answer. Just tell him exactly as I say." The rabbit said, "Okay." The rabbit got the answer from God. The lion said, "Rabbit, you witnessed everything, didn't you? You know what happened to the bear and the fox, don't you?" The rabbit said, "Yes, my king." The lion said, "You are just a small bite for me. Anyway, tell me about my mouth smell." The rabbit said, "My king, I respect you so much. I am afraid of you. I don't think I can give you the answer." The lion threatened him, "If you can't give me the answer, I will eat you! Why can't you say?" The rabbit said, "I have a cold. It has already been a month since I've had a cold. So, I have lost my sense of smell." Therefore, the lion spared the rabbit. This is the end of the story.
Transcription (Htu Bu)
Ya ngai hkai dan na maumwi kadun gaw, du sat du myeng ni a maumwi kadun re. Moi shawng de Hkanghkyi ma, Tsap ma, Chyahkyawn ma, Brangtai ma, shanhte mali grai pyaw rai nga ma ai da. Dai ten hta shanhte lusha n mahkawng da lu ai majaw lani mi na n'htoi hta e, lusha sha ma mat ai majaw Hkanghkyi gaw myit magaw ai majaw, "Gai.. nanghte masum nye ga madat yu mu. Ngai gaw du sat du myeng yawng a Hkawhkam re n rai i?" ngu na san ai da. Shaloi, aw ra masum gaw, "Re, madu Hkawhkam e, nang Hkanghkyi gaw du sat ni a Hkawhkam re." ngu na htan ai da. "Gai, rai jang gaw anhte lusha hpa n sha sai. Ya ngai kan si taw nga ai. Nanhte masum kaw na Tsap nang shawng nye n'gup manam yu u." ngu na manam shangun ai da. Shaloi, Tsap manam ai shaloi, "E, madu Hkawhkam e, na n'gup wa, chyayat hkrai, katsing hkrai sha ai majaw, grai manam n pyaw ai." ngu na tsun ai shaloi she, "Nang sha mi, ngai Hkawhkam hpe, nye sari jahpoi ai! Nye shingteng amying jahten ai! Ngai, Hkawhkam wa hpe me n'gup manam ai nga gaw!" ngu Tsap hpe sha kau ai da. Hpang shani gaw, kade nambat bai ang a ta nga yang she, Chyahkyawn a nambat bai ang ai. "Gai, Chyahkyawn mani na, na manang Tsap hpe mu ai n rai i?" ngu tsun yang she, "Mu ai law.. madu Hkawhkam e." ngu ai shaloi gaw, "Gai, nye n'gup bai manam yu u." ngu na manam shangun ai. Shaloi gaw, Chyahkyawn gaw, ga.. mani aw ra wa manam ai nga tsun ai re majaw gaw, sha kau ai re. Daini gaw ngai gaw masu ra sai ngu na she, "E.. madu Hkawhkam e, na n'gup wa chyayat hkrai, katsing hkrai hte sha ai, hte araw ai raitim mung, madu Hkawhkam a n'gup wa grai manam pyaw ai law.." ngu jang she, "Ga.. chyayat hkrai, katsing hkrai sha ai hpe wa manam pyaw ai nga gaw. Nang ngai hpe jahpoi asawng ai she re." ngu na bai Chyahkyawn hpe bai sha kau sai da. Shaloi hpang shani gaw, Brangtai sha ngam sai. Brangtai gaw dai shana akyu grai hpyi ai da. Grai hpyi rai yang she, Karai Kasang gaw shi hpe "E.. Brangtai matsan e, nang gaw ya Hkanghkyi a mahtai hpe nang n lu jaw na madai, dai majaw gaw, ngai jaw ai mahtai hpe tsun u." ngu na tsun ai da. "Mai sa, Karai Kasang Wa e.." ngu na Karai Kasang kaw ahkang hpyi ai hte maren shi gaw, "Gai!" Hkanghkyi gaw, "Gai, Brangtai! Nang mu ai n rai i? Tsap hte Chyahkyawn hpe mu ai n rai i?" "Mu sai, madu Hkawhkam e.." ngu da. "Nang gaw n'gup mi sha re gaw, gai tsun yu u!" ngu she, "Madu Hkawhkam e... ngai wa, nang hpe grai hkungga ai. Gai agam ai. Grai hkrit ai law.. Dai re ai wa, Na ga san hpe, na mahtai hpe ngai n lu jaw ai." ngu. "E, sha shana n lu jaw jang gaw!" ngu jahkrit ai shaloi she, "Hpa majaw?" ngu yang she, "Madu Hkawhkam e, ya hte ngai waw waw ai wa, shata mi du mat sai. Ladi yawng pat mat ai majaw, hpa manam ai n na ai." ngu na Hkanghkyi hpe tsun ai shaloi gaw, Hkanghkyi gaw Brangtai hpe asak shalawt ai da. Maumwi ndai hteng rai sai. |