| Description |
Translation (Rita Seng Mai)
This story is about a rich woman's regret. Once upon a time, there was a wealthy woman in a village. She didn't have any children. She lived alone. One day, she went to the market. On the way to the market, she saw one of her relatives from afar. She pretended she didn't see that child. She didn't also talk to her relatives. She thought to herself, "If I talk to her, she might ask me for help. I don't want to help them." Then she took another path to the market, avoiding the one where her relative was. She always behaved like that. She didn't talk to her neighbors or relatives, even though they lived right next to each other. She lived alone in her home with her two domestic helpers. She hired two girls to help with the household chores. One day, she fell sick. She had to stay in bed because of her illness. She said to those two girls, "I don't need to ask my relatives for help, even though I am this sick. Don't tell them about me, either. Even if they ask you about me, just tell them I am not home." She told them not to let her relatives know about her. She said, "I don't need anyone to help me. I have lots of money." She showed them her money. Then the two girls stayed quiet and didn't tell anything to the relatives or neighbors. When the relatives came to her house, the two girls said, "She is not at home." The wealthy woman didn't talk with anyone and stayed like that. One day, she became very ill and lost consciousness. The two helpers took all her money and ran away. They took her money and ran away. When she regained her consciousness, all her money was gone. She was shocked when she found out that they had stolen all her money. Then she fainted again. At that time, her neighbors, friends, and relatives came to her and took care of her. Soon, she regained consciousness. Then she regretted her actions. She said, "I can ask my friends, neighbors, and relatives for help whenever I need it. You are the ones who help me." She felt regret. Then she gave some of her money to her relatives and lived happily.
Transcription (Htu Bu)
Sahte Num Na Myit Malai Ai nga maumwi re. Moi shawng e da, kalang mi na da, kahtawng langai mi kaw she da, grai lu su sahte ai num langai mi nga ai da. Dai num wa gaw da, kashu kasha ma n lu ai da. Shi hkrai nga ai da. Shi hkrai nga na nga re she, Lani mi na ten hta shi gaw da, dai lam de e, gat sa ai ngu na sa wa ai da. Sa wa re shaloi she da, shi lam dai shi lai wa ai makau kaw da, shi jinghku kasha langi mi mu ai da. Shi jinghku kasha langai mi hpe mu re shaloi, shi jinghku dai kaw pyi shi n yu ai da. Shi shaga ma n shaga ai da. "Yi, " da shi na myit hta gaw "Ngai shi hpe sa yu, sa shaga dat yang, da, ngai kaw lama ma karum hpyi na ra ai. Ngai n kam karum ai ngai." ngu na she dai hku ngu myit na shi na myit hta, dai hku ngu myit na dai shi na jinghku ma wa lai wa ai lam hku n lai ai sha, oh, kaga lam hku koi na rai mat wa ai da. Rai mat wa na shi gaw, dai hku nga da. Shi jinghku ni nta htep sha tim shi n shaga la ai da. Shaga mung n shaga rai na she shi gaw da, shi gaw shi na nta kaw she da, shi shangun na masha i, sak sin lahkawng hpe sha shaga na, shi nga ai da. Dai ma lahkawng hpe sha shaga da na, shi na dai nta kaw ra mara ni galaw shangun na, na nga re shaloi she da, lani mi na ten hta shi gaw grai machyi hkrum wa ai da. Grai machyi hkrum wa rai yup ra kaw taw taw ai da. Yup ra kaw taw taw raitim shi na ma, dai shi woi nga da ai num sha yan lahkawng hpe tsun ai da, "Yi, ngai ndai rai she machyi taw nga tim, nye jinghku ni hpe kadai hpe ma karum n hpyi ra ai. Nye jinghku ni hpe ma hkum sa shaga ya yaw. Shanhte sa san tim ma ngai n nga ai sha ngu tsun u." ngu dai hku ngu tsun dat ai da. Dai hku ngu tsun dat re shaloi she, dai hku ngu tsun dat re shaloi, dai hku ngu tsun dat ai shaloi she, "Ngai kaw, jinghku hku na karum ai lam n ra ai. Ngai kaw ja, gumhpraw grai nga ai. Ning gaw ngai na ja, gumhpraw ni." ngu na shi ja, shi na ja majaw ni, gumhpraw ni madun dan ai da. Madun dan re shaloi, dan yan lahkawng mung n tsun ai da. Shi jinghku kade sa san tim, "N nga ai." ngu tsun ai da. Dai hku na nga re shaloi she, dai lani mi na ten hta gaw, dai lu su num wa grai machyi sawng na, malap mat ai da. Malap taw nga re shaloi she, shi, shi na shangun ma lahkawng, dai num sha lahkawng gaw da, shi na sut gan ni hpe la mat wa ai da. Ja ni, ja htuk ni dai hpe la mat wa na, hprawng kau da ai da. Hprawng kau da re shaloi she, dai, dai shaloi gaw, shi dum wa ai da. Dum wa yu shaloi shi na ja, gumhpraw ni nga ai, n nga mat ai hpe shi mu ai da. N nga mat ai hpe shi mu na, grai kajawng mat ai da. Grai kajawng mat na, shi na ja, gumhpraw ni hpa mi nga nga oh ra ni la mat sai re ngu na, bai kajawng na bai malap mat wa ai da. Bai malap mat wa na nga taw re shaloi, shi na dai nta htingbu ni, shi na manang, shi na jinghku ni she bai shi hpe atsawm sha tsi tsi gawn lajang na nga taw re shaloi bai dum wa ai da. Shi bai dum wa re shaloi she, dai shaloi shi myit malai ai da. "Yi, ngai na, anhte kadai n re ai, jinghku jingyu, manaw, jighku jingyu, kahpu kanau ni she, kachyi mi ra wa tim mung mai karum hpyi ai." dai hku nga myit malai di na she, dai shani kaw na shi, jinghku jingyu ni hpe shi, shi na sut gan ni hpe garan jaw na shanhte pyaw pyaw bai nga mat ai da. |